Wyróżnienie - Adam Lach, Napo Images, Newsweek
Szczytna. Zakład dla umysłowo chorych w zamku w Szczytnej musi zostać stamtąd przeniesiony do 2012 roku, gdyż budynek zostanie oddany Kościołowi. Budowa nowego ośrodka jeszcze się nie rozpoczęła.


Od dziś w warszawskiej Zachęcie można oglądać wystawę zdjęć wyróżnionych w tegorocznej edycji BZ WBK Press Foto. Wystawę filatelistyczną jak ktoś dowcipnie zauważył na wernisażu, bowiem fotografie prezentowane są w małym formacie na planszach, co być może nawiązuje do miejsca fotografii prasowej we współczesnych mediach. Zainteresowani obejrzeli już zapewne nagrodzone materiały 9 czerwca, w dniu ogłoszenia wyników konkursu. W dzisiejszym dodatku do Rzeczpospolitej, poświęconemu konkursowi, pojawił się dość zabawny tekst Moniki Małkowskiej pt. Czas złapany w fotograficzny kadr. Autorka, będąca krytykiem sztuki w Rzeczpospolitej, podsumowuje tegoroczny konkurs odwołując się do fotografii epoki PRL, którą możemy ostatnio oglądać na wielu wystawach, zorganizowanych z okazji rocznicy upadku komunizmu.
Z porównania nic nie wynika, bo sama autorka przyznaje, że nie wie czym nagrodzone w tym roku zdjęcia "różnią się od nadesłanych na poprzednie konfrontacje? Jakie jest znamię minionego roku? W czym się wyraża? Na razie nie umiem tego dookreślić. Przeobrażenia są zbyt subtelne. Z perspektywy roku czy kilku lat nie sposób zauważyć i wskazać nawet najbardziej charakterystycznych zmian." Pisząc zaś o zdjęciach z epoki PRL cytuje wypowiedź Anny Brzezińskiej - Skarżyńskiej, szefowej PAP:"– Mistrzowie obiektywu doby PRL umieli przekazać swój stosunek do realnego socjalizmu. Nie poddali się systemowi. Bywali ironiczni wobec rzeczywistości, a jednocześnie ciepli i życzliwi dla ludzi. Brzezińska zwraca też uwagę na plastyczną jakość zdjęć: – Tamci fotografowie coś umieli, nie pstrykali bezmyślnie."
Czy to znaczy, że autorzy wyróżnionych w tegorocznej edycji BZ WBK Press Foto prac nic nie potrafią? Że robią zdjęcia bez zastanowienia? Bezmyślnie?
W kolejnych akapitach tekstu Monika Małkowska chwali jednak niektóre materiały, choć w kontekście recenzji konkursu fotografii prasowej zaskakujące jest wyznanie, że nie interesują ją okoliczności powstania pojedynczych zdjęć (akapity "Emocje ponad faktami" i "Chwila dla człowieka"), a jedynie sam obraz, ekspresja.Mogę mieć tylko nadzieje, że czytelnikow prasy wciąż to interesuje.
Kompletnie nietrafiona wydaje się uwaga na temat ingerencji photoshopa w przypadku materiału Tomasza Tomaszewskiego. Owszem nie wszystkim musi się podobać takie podejście do odbitki, nazwane przez autorkę tekstu "przeestetyzowanym", natomiast nie ma to nic wspólnego z prawdą obrazu, treścią, którą przedstawiają fotografie z terenów byłych PGR. Gdyby autorka tekstu miała większe pojecie o "upiększających zabiegach w photoshopie", których jak pisze jest przeciwnikiem, zauważyłaby, że większość nagrodzonych w tym roku prac w konkursie BZ WBK Press Foto, również w konkursie Grand Press Photo, takim zabiegom została poddana, niektóre nawet bardzo.
Nie lubię narzekać i cały czas wierzę w to, że niezależnie od kryzysu prasy i samej fotografii dobre zdjęcie prasowe zawsze się obroni. Jednak nie udziela mi się dobre samopoczucie Moniki Małkowskiej, która z takim entuzjazmem pisze o kondycji współczesnej fotografii i pogodzie dla fotofanów (od dziś jestem wielką fanką tego określenia). Szkoda, że na głos tak pozbawiony wiedzy w tej dziedzinie oddano tyle miejsca w prasie. Szkoda, że coraz częściej na kompletnie obcy sobie temat wypowiadają się ludzie, mający niewiele do powiedzenia.

Właśnie się dowiedziałam, że wystawa w Zachęcie była do obejrzenia tylko przez jeden dzień Wielka szkoda, mam nadzieję, że  w innych miastach zagości na dłużej. Przepraszam czytelników za błędną informację.